Over Casper Markesteijn

School

Ik ben een echte Dordtenaar. Ik ben op 8 april 1946 in Dordrecht geboren. Ons huis stond recht tegenover de Torenschool. Daar ging ik als kind naar toe. Thuis moest ik altijd met mijn oudere zus schooltje spelen. Zij was de juf en ik een leerling. Leuk hoor! Ik had zoveel van mijn zus geleerd, dat ik een klas mocht overslaan.
Na het voortgezet onderwijs, ben ik voor onderwijzer gaan studeren. Op de Kweekschool, zoals dat toen heette. Nu is dat de Pabo. Jouw juf of meester heeft ook op een Pabo gezeten om het vak te leren. Ik geef nu zelf les op een Pabo. Les in Nederlands. Want juffen en meesters moeten zelf eerst weten hoe het hoort, voordat ze les mogen geven.

Hobby's

Het leukst op school vond ik vroeger tekenen en gymnastiek. Later pas ben ik Nederlands erg leuk gaan vinden. Dat kwam vooral door alle boeken die ik las. Ik heb altijd veel gelezen en dat doe ik nog steeds. Echt heel erg leuk vind ik dat. Als kind las ik ook al veel. Een spannend boek wilde ik het liefst in één keer uitlezen. Met een zaklantaarn onder de dekens. Anders zagen mijn vader en moeder het.
Lezen is dus nog steeds een grote hobby van mij. Kinderboeken, maar ook boeken voor volwassenen. Ik vind dat veel kinderboeken zeker zo goed geschreven zijn als boeken voor volwassenen.

Een andere hobby van mij is hardlopen. Dat doe ik ook al lang. Nog steeds train ik een keer of vier per week. Ik heb voor het laatst in 2003 de marathon van Rotterdam gelopen: 42 km en 195 meter. Die laatste paar honderd meter wegen zwaar!
Waar houd ik verder van? Van mijn vrouw en van de poes. En ook van de drie leuke cavia's die elke ochtend fluiten. Verder ben ik dol op lekker eten en drinken.

Schrijven

Toen ik voor onderwijzer studeerde, schreef ik al. Veel gedichtjes voor de schoolkrant bijvoorbeeld. Ik ben altijd blijven schrijven, maar nooit echte kinderboeken of boeken voor volwassenen. Wel gedichten en artikelen over kinderboeken en van alles en nog wat. En ook recensies over boeken. Dat zijn stukjes met je eigen mening, meestal in een krant.
Op een dag vroeg mijn uitgeefster (van uitgeverij De Inktvis) mij om twee spannende kinderboeken te schrijven. Vanaf dat moment was ik opeens schrijver. Het tweede boek, Storm in het bos, verzon ik tegelijk met Een schat in de Biesbosch.

Ik schrijf op alle momenten van de dag. 's Avonds vooral, maar ook 's morgens vroeg of in het weekend. De verhalen zijn niet in werkelijkheid zo gebeurd. Toch zijn sommige dingen in de boeken in het echt ook zo. Het Wantij bestaat en de Biesbosch ook. Daar is het ook zo'n beetje als ik beschrijf. Zo gaat het vaak met schrijven. Dingen uit de omgeving of uit de herinnering van de schrijver komen in het boek terecht. De rest is fantasie.
In 2004 komt mijn derde boek uit. Dit keer speelt het verhaal voor het grootste deel in Frankrijk. In dat land ben ik heel graag. Het verhaal is weer heel spannend. Nour koopt voor weinig geld een oude speeldoos. Hij geeft die aan de vader en moeder van Kim. Het blijkt iets heel bijzonders te zijn. Daarom is er nog iemand die de speeldoos heel erg graag wil hebben.

Veel plezier met het lezen van mijn boeken.

Casper Markesteijn

Terug